Proces tworzenia oprogramowania jest złożony; tak jak każdy inny projekt w firmie, musi być starannie zaplanowany i zarządzany. Firmy wdrażają strategie zarządzania projektami w prawie każdym aspekcie swojej działalności. Dlaczego nie mielibyśmy mieć strategii do planowania i zarządzania czymś tak złożonym jak tworzenie oprogramowania?

Zespół program istów, który wkracza w proces rozwoju bez planowania pracy, jest bardziej narażony na opóźnienia, przekroczenie budżetu i porażkę. Z tego powodu, strategie cyklu życia rozwoju oprogramowania są bardzo ważne w sektorze rozwoju oprogramowania. W tym artykule omówimy cykl życia tworzenia oprogramowania, rozbijając wszystkie fazy, które są częścią procesu tworzenia oprogramowania.

Czym jest cykl życia tworzenia oprogramowania?

Cykl życia rozwoju oprogramowania to podział wszystkich faz zaangażowanych w proces rozwoju oprogramowania. Każda firma lub zespół programistów może stworzyć swój własny cykl życia tworzenia oprogramowania, który powiela dla wszystkich projektów rozwojowych, nad którymi pracuje. Istnieją jednak pewne podstawowe zasady wspólne dla wszystkich strategii cyklu życia rozwoju oprogramowania, które warto znać. Na przykład, każdy model cyklu życia tworzenia oprogramowania jest odmianą następującej ścieżki:

  • Analiza wymagań
  • Faza planowania
  • Faza projektowania produktu
  • Faza kodowania
  • Faza testowania
  • Faza walidacji
  • Faza wdrażania
  • Faza utrzymania

Kiedy firma stworzy swój powtarzalny cykl życia rozwoju systemu, może go wdrożyć do każdego projektu oprogramowania, w który jest zaangażowana. Posiadanie takich podstaw pozwala zespołowi programistów pracować z większą szybkością i spójnością, być bardziej świadomym harmonogramu i kosztów, unikać błędów i zapobiegać problemom w krótkim okresie; cykl życia rozwoju oprogramowania optymalizuje proces rozwoju oprogramowania, czyniąc go bardziej wydajnym, szybszym i opłacalnym.

Jak działa cykl życia tworzenia oprogramowania?

Cykl życia projektu oprogramowania dzieli cały projekt tworzenia oprogramowania na fazy. Nawet jeśli programiści wiedzą, że każda faza jest połączona z pozostałymi, mogą zarządzać każdą z nich osobno. Każdy etap cyklu rozwoju oprogramowania ma cele, zadania, budżet, dokumentację, przydzielony zespół i termin realizacji.

software development project

Ponadto każda faza powinna mieć wyjście, namacalny rezultat. Na przykład, wyjściem fazy planowania powinna być dokumentacja związana z procesem planowania i nakreślonym planem, wyjściem fazy kodowania jest kod.

Jak już wspomnieliśmy, nie ma przypisanej liczby kroków, ale każda firma lub zespół może stworzyć swój własny SDLC w oparciu o swoje zasoby, umiejętności, nawyki i oczekiwania. Jednak niektóre etapy powinny być częścią każdego SDLC. Kolejność może się zmienić, ale faz, które rozbijamy w poniższym akapicie, nie powinno zabraknąć w twoim cyklu życia rozwoju systemu.

Fazy cyklu życia SDLC

Analiza wymagań

Jak może nas nauczyć każdy kierownik projektu, pierwszym krokiem każdego projektu, w tym projektu programistycznego, powinna być faza, w której zespół rozumie wymagania swojego projektu. Na tym etapie należy zdefiniować m.in:

  • cele
  • korzyści dla biznesu
  • potrzebne zasoby (zasoby ludzkie, budżet, narzędzia programowe)
  • terminy

Ten etap nie dotyczy tylko programistów: może wymagać również pewnej pomocy ze strony np. analityki biznesowej, która może zwrócić uwagę na aspekty, których programiści mogą nie doceniać, takie jak analiza kosztów i korzyści oraz wartość dla firmy.

Jest to również moment, w którym zespół programistów decyduje o tym, jakie podejście do rozwoju przyjmie: czy będzie kodował każdą pojedynczą linię? Jakich języków programowania będą używać? Czy będą używać no-code narzędzi takich jak AppMaster? A jeśli użyją narzędzi takich jak AppMasterto czy będą edytować automatycznie wygenerowany kod?

Na te pytania należy odpowiedzieć na tym bardzo wczesnym etapie.

Wynikiem fazy analizy wymagań jest dokument specyfikacji wymagań programowych, który musi zawierać wszystkie specyfikacje (oprogramowania, sprzętu, sieci i bezpieczeństwa) nadchodzącego projektu, poza, oczywiście, harmonogramem projektu, szacunkiem kosztów i każdym szczegółem omówionym i opracowanym podczas fazy analizy wymagań.

Faza planowania

Zanim przejdziemy do projektowania, kodowania i tworzenia oprogramowania, ważne jest, aby kierownik projektu wraz z przydzielonym zespołem nakreślił główne aspekty procesu tworzenia oprogramowania. Podczas tej fazy zespoły programistów dokonują podziału:

  • Architekturę oprogramowania: bazy danych, system operacyjny, języki programowania, API, frameworki
  • Projekt interfejsu użytkownika
  • Wymagania dotyczące infrastruktury
  • Bezpieczeństwo (SSL szyfrowanie i certyfikaty, ochrona hasłem i inne)

Tak jak wyjściem dla fazy analizy wymagań jest dokument zwany dokumentem specyfikacji wymagań programowych, tak wyjściem fazy planowania jest dokumentacja, która jest równie ważna. Jest ona często nazywana Specyfikacją Dokumentu Projektowego lub DDS. Musi ona zawierać wszystkie informacje, których programiści potrzebują do stworzenia produktu oprogramowania.

Faza projektowania

Przed skokiem do kodowania (lub alternatywnych metodologii), programista lub zespół programistów musi dokładnie zaprojektować swój produkt programowy. Jest to ważne dla optymalizacji następnej fazy. Podczas fazy projektowania, będziesz musiał wskazać następujące elementy:

  • UI: jak użytkownik będzie wchodził w interakcję z platformą;
  • Programowanie: jakie podejście przyjmiesz (kod czy programowanie wizualne, jaki język programowania, jakie no-code narzędzie)
  • Komunikacja: jak oprogramowanie będzie współdziałać z innymi zasobami
  • Platformy: jakie platformy będą hostować oprogramowanie
  • Bezpieczeństwo: jakie środki zamierzasz wdrożyć, aby zabezpieczyć swoje oprogramowanie?

Faza kodowania

Faza kodowania to moment, w którym programiści faktycznie zaczynają tworzyć oprogramowanie. Jeśli wybrali najbardziej tradycyjne podejście, to właśnie tutaj zaczęli pisać kod. Jeśli wybrali inne podejście, jak np. low-code lub no-code, to tutaj zaczynają wykorzystywać wybraną platformęno-code , na przykład, AppMasteri zaczynają składać gotowe bloki oprogramowania, aby zaprojektować swój produkt.

no-code-future

Można łatwo zrozumieć, jak faza kodowania może być zoptymalizowana, jeśli zespół przeszedł przez wszystkie poprzednie fazy. Praca nad kodowaniem, czy też korzystanie z platformy no-code Każdy członek zespołu wie, co ma robić, jakie są ograniczenia i jakie są cele. Faza kodowania nie jest zakończona, dopóki nie dostarczy wymaganego wyjścia, które jest testowalne i w pełni funkcjonalne oprogramowanie.

Faza testów

Oprogramowanie dostarczone w poprzedniej fazie rozwoju musi teraz zostać przetestowane w fazie testów. Testy mogą być przeprowadzane przez ten sam zespół, który pracował nad oprogramowaniem lub przez oddzielny zespół testujący. Kiedy lepiej jest oddzielić zespół testujący od głównego zespołu rozwijającego? Zawsze, gdy wdrażasz tradycyjne podejście do kodowania ręcznego, faza testowania jest bardziej złożona i dłuższa, i zwykle wymaga świeżego spojrzenia: w tym przypadku, preferowane jest posiadanie oddzielnego zespołu testującego.

Jeśli zamiast tego wybierzesz no-code podejście, faza testowania oprogramowania jest szybsza i łatwiejsza. To dlatego, że deweloper nie pisze kodu ręcznie, a zatem:

  • Z jednej strony, kod jest generowany automatycznie i jest mniej podatny na błędy. Stąd faza testowania oprogramowania jest szybsza;
  • Z drugiej strony, deweloper nie napisał kodu, więc mają świeże oczy, aby przejść fazę testowania oprogramowania bez pomocy dodatkowego zespołu lub osoby testującej.

Faza walidacji

W tym etapie rozwoju, po zakończeniu wszystkich testów systemu, oprogramowanie może zostać sfinalizowane. Faza walidacji jest niezwykle ważna, ponieważ to, co jest tu sfinalizowane, będzie wkrótce zrealizowane publicznie lub wdrożone w firmie.

Faza wdrożenia

Faza wdrożenia to moment, w którym oprogramowanie jest wdrażane na wybranych platformach. Na przykład, jeśli tworzysz oprogramowanie dla wewnętrznych procesów firmy, jest to moment, w którym udostępniasz swój projekt oprogramowania swoim współpracownikom i mogą oni zacząć go używać. Jeśli tworzysz aplikację mobilną, w fazie wdrożenia uruchamiasz ją w wybranych sklepach z aplikacjami.

Faza utrzymania

Proces rozwoju nie kończy się w momencie wydania lub wdrożenia oprogramowania. Jak już pewnie wiesz, każde oprogramowanie wymaga konserwacji. Jest to fakt, który trwa tak długo, jak długo Twoje oprogramowanie jest używane: musisz je stale aktualizować, naprawiać wszelkie możliwe problemy, które mogą się pojawić i utrzymywać je na najwyższym poziomie.

Zastrzeżenie

Opisaliśmy cykl życia tworzenia oprogramowania jako ścieżkę przypominającą lejek: każdy etap rozwoju następuje po sobie, a kolejny nie może się rozpocząć, dopóki poprzedni nie zostanie zakończony. Musimy jednak wyjaśnić, że cykl życia projektu nie musi być ściśle liniowy. Wręcz przeciwnie, w trakcie procesu rozwoju często będziesz wracać do poprzednich etapów, aby wprowadzić ulepszenia i zoptymalizować projekt. Im więcej pracujesz i tworzysz oprogramowanie z wykorzystaniem podejścia cyklu życia, tym rzadziej będziesz musiał wracać do poprawiania poprzednich etapów.

SDLC modele i metodologie wyjaśnione

Podczas gdy etapy rozwoju pozostają takie same, ich kolejność lub znaczenie mogą się różnić. Podejście do nich również może być inne. Kiedy mówimy o różnych sposobach interpretacji cyklu życia tworzenia oprogramowania, mówimy o modelach cyklu życia projektu. W tym paragrafie omówione zostaną najczęściej spotykane modele cyklu życia inżynierii oprogramowania.

Model wodospadowy

Model wodospadowy jest najprostszym modelem, który można wykorzystać w SDLC. Jest on również znany jako model liniowy i wymaga, aby nie można było przejść do następnego etapu rozwoju, dopóki ten, nad którym pracujesz, nie zostanie zakończony i nie dostarczy wymaganych danych wyjściowych. Kolejność etapów jest taka, jak opisana w poprzednim akapicie i rzadko się zmienia.

Model przyrostowy (ang. Iterative incremental model)

W tym modelu, duży projekt inżynierii oprogramowania jest podzielony na mniejsze kawałki. Na przykład, każda funkcja może być traktowana oddzielnie. Kiedy różne części projektu są zidentyfikowane, każda z nich przechodzi przez wszystkie różne etapy SDLC.

Metodologia Agile

Jednym z najczęściej wykorzystywanych modeli w dzisiejszych czasach jest model Agile. Metodologia Agile może być uważana za odmianę modelu iteracyjnego przyrostowego: model Agile dzieli duży projekt inżynierii oprogramowania na mniejsze bloki, a każdy blok jest rozwijany po zakończeniu poprzedniego.

Jednak projekt z metodyką Agile jest stale przeglądany przez klienta lub każdego, kto wymaga usługi rozwijającego się oprogramowania. Praca jest podzielona na kawałki zwane sprintami. Na koniec każdego sprintu praca jest przeglądana i choć można przejść do kolejnego sprintu, to można również otrzymać informację zwrotną na temat poprzedniego i w razie potrzeby naprawić lub poprawić ewentualne aspekty. W modelu Agile istnieje ciągła interakcja pomiędzy rozwojem a testowaniem. Jest on bardziej elastyczny niż jakikolwiek inny model i dlatego jest szeroko stosowany w branży rozwoju oprogramowania.

Korzyści z SDLC

Zwiększona efektywność

Tak jak to się dzieje z każdym innym rodzajem projektu, planowanie i zapewnienie sobie i zespołowi danej ścieżki do podążania podczas procesu zawsze zwiększa efektywność i produktywność. Praca jest bardziej wydajna, ponieważ nie musisz decydować o kolejnym ruchu na każdym etapie; wszyscy zaangażowani dzielą ten sam przepływ pracy i wiedzą, co mają robić. Komunikacja z zespołem i klientami jest również ułatwiona, co poprawia efektywność.

Ulepszona współpraca

Ponieważ komunikacja jest ulepszona, współpraca pomiędzy różnymi zespołami lub członkami zespołu jest również ulepszona. Gdy, na przykład, zespół analizujący wymagania i zespół rozwijający są różne i rozdzielone, komunikacja między nimi oraz przejście z jednej fazy do drugiej jest ułatwione, ponieważ zespół, który przychodzi jako drugi, otrzymuje szczegółowy dokument dotyczący poprzedniego etapu.

Wyższy wskaźnik sukcesu

Mając jasno określoną ścieżkę postępowania, praca zostaje zoptymalizowana i usprawniona. W konsekwencji zwiększa to szanse na sukces Twoich projektów deweloperskich.

Niższe koszty

Ponieważ wczesne etapy wymagają szczegółowej analizy kosztów i korzyści, każdy etap otrzymuje budżet, a ponieważ błędy są zredukowane (a więc i czasy są zredukowane), koszty procesu rozwoju są nieuchronnie niższe, gdy wdraża się system . SDLC.