Het Rapid Application Development (Rad)-model is een ontwikkelingsmodel dat snelle prototyping en onmiddellijke feedback bevordert in plaats van lange, slepende ontwikkelings- en testcycli. Met behulp van modellen voor snelle applicatieontwikkeling kunnen programmeurs in korte tijd verschillende iteraties en wijzigingen in de software aanbrengen zonder telkens van voren af aan te moeten beginnen. Dit draagt ertoe bij dat het eindresultaat meer op kwaliteit is gericht en aansluit bij de behoeften van de eindgebruikers.

Het watervalmodel was vroeger de meest gebruikte techniek voor softwareontwikkeling. De typische watervalbenadering van softwareontwikkeling legt sterk de nadruk op nauwgezette planning. Toch biedt het relatief beperkte flexibiliteit voor het opnemen van input van klanten in verschillende stadia van het ontwikkelingsproces. Dit leidt er vaak toe dat de klant ideeën aandraagt, waardoor de ontwikkelingsfase weer van voren af aan moet worden overgedaan. Het rapid application development model corrigeert alle gebreken die inherent zijn aan de watervalaanpak.

Model voor snelle applicatieontwikkeling

In het begin zagen Barry Boehm, James Martin en een aantal anderen in dat conventionele engineeringpraktijken niet nodig waren om software te ontwikkelen. Het was geen solitaire bron die een vooraf bepaalde opstelling van componenten vereiste. Het kan worden vormgegeven op een manier die het beste past bij de eisen van de gebruiker.

In het begin was het model voor snelle applicatieontwikkeling georganiseerd volgens het spiraalmodel, waarin een of meer ontwikkelingsmodellen werden gebruikt om aan een specifiek project of softwareontwikkeling te werken. Het verschilt van andere modellen.

Rapid application development (Rad) evolueerde in de loop der tijd. De term Rad staat voor rapid application development model is een model dat in staat is snel prototypes te produceren. Vervolgens biedt de consument zijn input op de prototypes, die wordt geanalyseerd en gebruikt om de prototypes aan te passen zodat ze beter voldoen aan de eisen van de consument.

Belangrijke stappen in snelle applicatieontwikkeling

Het Rapid Application Development- of Rad-model kan worden onderverdeeld in vier afzonderlijke delen. Hieronder volgt een overzicht van deze stappen:

Specificatie van de noodzakelijke vereisten

De leden van het projectteam, waaronder de manager, de leden van het IT-personeel en de gebruikers, komen samen om de doelstellingen te bepalen, waaronder de noodzaak van het project, de reikwijdte van het project, de mogelijke moeilijkheden die zich kunnen voordoen, alsmede de doelstellingen en behoeften van het project. Om het aanpassingsvermogen van het project te behouden, zorgt het ontwikkelingsproces ervoor dat de grenzen van de vereisten ruim blijven.

  • Input van de gebruiker

Tijdens de tweede fase van het ontwikkelingsproces worden prototypes gemaakt in overeenstemming met de specificaties die zijn aangeleverd door een team dat zowel ontwikkelaars als eindgebruikers omvat. Verwacht wordt dat deze fase voortdurend zal plaatsvinden, waarbij de consument de software zal gebruiken om feedback te geven aan de ontwikkelaar. In andere modellen wordt vaak alleen aan het begin en het eind van de ontwikkelingscyclus input van de gebruikers verkregen.

  • Bouw

De bouwfase en de gebruikersinput werken samen tot het eindproduct van de applicatieontwikkelingof het radmodel. Tijdens de bouwfase wordt rekening gehouden met de feedback die de gebruiker tijdens de gebruikersinbrengfase heeft gegeven. Codering en testen zijn de typische benaderingen om dit te bereiken. Zowel de bouwfase als de gebruikersinputfase gaan door totdat de gebruiker een punt van tevredenheid bereikt met de resultaten.

  • Afronding

Net nadat de fase van gebruikersinput en de periode van het bouwen beide zijn afgelopen, en ervan uitgaande dat de gebruiker volledig tevreden is met het eindproduct, is de volgende fase de afronding ervan. Het product krijgt zijn finishing touch door activiteiten als testen en training die worden uitgevoerd. Nadat het product aan de consument is geleverd, wordt het getest om te zien hoe lang het meegaat en hoe stabiel het blijft.

Wanneer wordt Rad (Rapid Application Development) gebruikt?

  • Wanneer er minder tijd beschikbaar is voor het maken van het product, bijvoorbeeld binnen een paar dagen, wordt het Rapid Application Development (Rad) model gebruikt.
  • Het wordt gebruikt als er al een beslissing is genomen over de deliverables en de requirements.
  • Rapid Application Development (Rad)-modellen kunnen worden gebruikt wanneer de eindgebruiker of klant de mogelijkheid krijgt om deel te nemen aan alle fasen van de levenscyclus van het product; dit staat bekend als "klant- of gebruikersbetrokkenheid".
  • Het kan worden gebruikt wanneer het budget groot genoeg is; het is dan mogelijk ontwerpers in te huren. Om codes te ontwikkelen met geautomatiseerde hulpmiddelen, die een groter budget vragen, is een groter budget nodig.

Projecten waarvoor RAD het best kan worden gebruikt

Het Rapid Application Development (Rad) Model is vooral nuttig voor het ontwerpen van software die gedreven wordt door gebruikersinterface behoeften, hoewel dit niet de enige toepassing is waarvoor het gebruikt kan worden. De hulpmiddelen die worden gebruikt om grafische gebruikersinterfaces te creëren worden vaak aangeduid als rapid application development (rad) hulpmiddelen.

Hoe is RAD anders?

Het ontwikkelingsproces van software volgens het rapid application development model verschilt aanzienlijk van de aanpak van andere software ontwikkelingsmodellen. De hoeveelheid tijd die in een RAD-kaderproject aan ontwikkeling wordt besteed, is aanzienlijk minder dan bij projecten waarbij andere modellen worden gebruikt.

Voordelen van het Rapid Application Development (Rad) model

Hieronder volgt een lijst van belangrijke voordelen van de applicatieontwikkelingsmethodologie:

  • Verbeterd risicobeheer.
  • Verkort de tijd die aan ontwikkeling wordt besteed en verhoogt de snelheid van oplevering.
  • Verbeterde aanpasbaarheid en mate van flexibiliteit.
  • Constante gebruikersinput die zowel relevant als in real-time is.
  • Er is minder behoefte aan handmatige codering en het testen kost minder tijd.
  • De eisen kunnen op elk moment worden herzien.
  • Hogere productiviteit met minder personeel.
  • Er is een minimale tijd tussen prototypes en revisies.