Otomatik teklif oluşturan bir başvuru formu oluşturun: gereksinimleri yakalayın, kalemler, varsayımlar ve iç notlar üretin ki hızlı ve düzenli bir inceleme yapılsın.
Teklif süreci genellikle birileri hesap tablosunu açmadan çok önce bozulur. Brief e-posta dizileri, görüş notları, sohbet mesajları ve yarım doldurulmuş formlar arasında parçalandığında işler kopar. Küçük detaylar kaybolur ve ekip aynı soruları tekrar tekrar sormak için günler harcar: teslim tarihleri, kapsam, içeriği kim sağlayacak ve “tamamlandı” ne demek.
Bu da üç öngörülebilir probleme yol açar. İlk olarak, eksik her cevap yeni bir takip turunu tetiklediği için yazışmalar uzar. İkinci olarak, farklı kişiler farklı varsayımlar yaptığı (ya da yazmayı unuttuğu) için teklifler tutarsızlaşır. Üçüncü olarak, yanlış hacim fiyatlandırma, bir bağımlılığın atlanması veya genellikle “her zaman dahil” olan bir ekin unutulması gibi hatalar kayar.
Bir başvuru formunun otomatik olarak teklif oluşturması, fiyatı doğrudan müşteriye göndermek anlamına gelmemelidir. “Otomatik oluşturmak”, insan incelemesine hazır bir teklif taslağı üretmek demektir. Amaç hız ve tutarlılık; yargıyı ortadan kaldırmadan.
İnsanlar hâlâ rakamları ve ifadeleri onaylar. Kapsama itiraz edilecek mi, seçenekler sunulacak mı, istek çok mu riskli—bunlara insanlar karar verir. Otomasyon aynı girdilerin her seferinde aynı yapıya dönüşmesini sağlar.
Brief tek bir yerde yakalandığında güçlü bir sistem; önerilen kalemlerin (miktar, birim ve notlar dahil), yazılı varsayımların ve hariç tutmaların, iç notların (riskler ve netleştirmeler), sürüm geçmişinin ve rutin teklif formatınıza uyan bir düzenin bulunduğu bir taslak paket üretebilir.
Örnek: müşteri “acele zaman çizelgesi” ve “entegrasyon gerekiyor” seçerse, taslak otomatik olarak bir acele kalemi ekleyebilir, entegrasyonla ilgili belirsizlikleri varsayım olarak işaretleyebilir ve taahhütte bulunmadan önce API erişimini doğrulamak için bir iç not oluşturabilir.
İyi bir başvuru formu aynı anda iki işi yapar: müşterinin ne istediğini açıklamasına yardım eder ve ekibin cevapları teklif haline çevirmek için yeterli yapıyı sağlar. Otomatik teklif oluşturan bir başvuru formu hedefinizse, her soru bir fiyat kararı, bir kalem veya bir risk notuna eşlenmelidir.
Lojistik ve onayları etkileyen temel bilgilerle başlayın: şirket adı, en iyi iletişim, fatura ülkesinin vergi/döviz/hukuki etkileri, hedef başlama tarihi ve onay verebilecek kişi. Net bir karar verici yoksa teklifler takılır.
Sonra fiyatlayabileceğiniz şekilde kapsamı yakalayın. İstedikleri sonucu, somut teslimatları ve nerede çalışması gerektiğini (web, iOS, Android) sorun. Entegrasyonları ve emeği değiştiren kısıtları yakalayın: “mevcut veritabanı kullanılmalı” veya “tek oturum açma (SSO) gerekiyor” gibi. Soruları spesifik tutun ki cevaplar işe dönüşsün.
Risk işaretlerini erken toplayın. Gereksinimler hâlâ belirsizse, zaman çizelgesi agresifse veya uyumluluk ihtiyaçları (SOC 2, HIPAA, GDPR) varsa, bunları baştan etiketleyin ki teklif varsayımlar ve bir inceleme adımı içersin.
Bütçe sinyalleri gereksiz çabaları önler. Hedef aralık, sabit üst sınır ve tercih edilen ödeme koşulları genellikle ilk taslağı şekillendirmek için yeterlidir ve onaylanamayacak bir şey yazmanızı engeller.
Eklentiler önemli ama düzenli tutun. Müşterilerin örnekleri, marka varlıklarını ve mevcut belgeleri dosya olarak yüklemelerine izin verin ki herkes aynı kaynak malzemeyi incelesin.
Formu odaklı tutmak için basit bir kural: teslim süresi ve koşullarını değiştiren, teslimatlara/platformlara dönüşen, emek veya risk ekleyen (entegrasyonlar ve kısıtlar) ya da taslağı şekillendiren (bütçe ve ödeme tercihleri) soruları dahil edin. Diğer her şeyi incelemeden sonra dahili notlara saklayın.
Atlanması gerekenler: uzun açık uçlu metinler, “şirketiniz hakkında anlatın” türü denemeler ve fiyatlandırma için kullanamayacağınız derin teknik sorular. Ek ayrıntıya ihtiyacınız varsa, ileride bir görüşmede toplayın ve iç not olarak kaydedin.
İyi bir başvuru formu çok bilgi topladığında bile kısa hisseder. Püf noktası, zaten nasıl fiyatlandırdığınızı yansıtmak ve yalnızca fiyatı değiştiren soruları sormaktır.
Formu, müşterilerin tanıyacağı fiyatlandırma bölümlerine ayırın: Keşif, Geliştirme ve Destek gibi. Bu, deneyimi onlar için daha net yapar ve ekibinizin cevapları daha sonra kalemlere eşlemesini kolaylaştırır.
Varsayılan yolu minimumda tutun. Bir cevap kapsam veya maliyeti değiştirmedikçe koşullu sorular kullanın. Müşteri “Entegrasyon yok” derse, API erişimi hakkında bir sayfa görmemeli.
Fiyat sürücülerinde çoktan seçmeli tercih edin çünkü bu temiz, karşılaştırılabilir girdiler oluşturur. Önemli nüanslar için serbest metni saklayın, ana gereksinimler için değil.
İyi işleyen bir yapı:
Her bölümün sonunda kısa bir “Başka bir şey?” kutusu tutun. Müşterilerin “Saklamamız gereken eski bir tablo var” gibi detaylar eklediği yer orasıdır; bütünü deneme haline getirmeden.
Her ana bölümün sonunda bir güven sorusu ekleyin: “Bu gereksinimlerden ne kadar eminsiniz?” gibi “Çok emin,” “Birkaç konuda emin,” “Henüz emin değil” seçenekleriyle. Bu, riski dürüstçe fiyatlamanıza ve hangi varsayımları ekleyeceğinize karar vermenize yardımcı olur.
Müşteri entegrasyonlar için “Henüz emin değil” seçerse, taslağınız otomatik olarak bir keşif kalemi ve “Entegrasyon kapsamı erişim doğrulamasından sonra netleşecek” gibi bir varsayım ekleyebilir. Aynı cevap inceleyicilere görünür bir iç bayrak da tetikleyebilir.
Amaç dağınık bir briefi birkaç dakikada incelemeye hazır bir teklif taslağına dönüştürmektir. Bunun için her yanıtı üç çıktı tetikleyicisi olarak ele alın: faturalandırılabilir kalemler, müşteri tarafı varsayımlar/hariç tutmalar ve dahili notlar.
Küçük, tutarlı bir kalem kütüphanesiyle başlayın. Her kalemin açık bir adı, birimi (proje/saat/kullanıcı/ay), varsayılan miktarı, varsayılan fiyatı ve içinde nelerin olduğu hakkında kısa bir notu olmalı. Tutarlılık burada mükemmellikten daha önemlidir; çünkü bu, teklifleri karşılaştırılabilir kılar.
Sonra anket cevaplarını bu kütüphaneye eşleyin.
Müşteri “Kullanıcılar giriş yapmalı” işaretlerse, tanımlı varsayılan kapsamla birlikte “Kimlik doğrulama kurulumu” kalemi ekleyin (roller, parola sıfırlama, temel oturum yönetimi gibi). “Yönetici paneli gerekli” seçilirse, seçilen modül sayısına göre miktarı belirlenmiş “Admin UI ekranları” kalemi ekleyin (siparişler, müşteriler, envanter gibi).
Çoğu ekip, vakaların çoğunu üç fiyatlandırma deseniyle karşılayabilir:
Varsayımları ve hariç tutmaları aynı şekilde üretin. Müşteri “Entegrasyonlar: Stripe + Telegram” seçerse, “Müşteri API anahtarlarını ve erişimi sağlar” gibi varsayımlar ve “Özel dolandırıcılık kuralları listelenmedikçe dahil değil” gibi hariç tutmalar ekleyin.
İç notlar teslimatı koruduğunuz yerdir. Teslim riski (“belirsiz veri kaynağı”), satış ipuçları (“yüksek aciliyet, fazlı teslimatı düşünün”) ve takipler (“İçerik geçişinden kim sorumlu?”) gibi şeyleri işaretleyin. Bu taslağı müşteriye belirsiz gösterme riskini azaltır.
Güveni zedelemeden teklifleri hızlandırmanın en hızlı yolu oluşturmayı taahhütten ayırmaktır. Bir form gönderimini bir insanın olduğu haliyle gönderilebilecek teklif değil, iyi bir taslak üreten bir makine olarak düşünün.
Her teklifin “nerede yaşadığını” belirleyin. Sistemde tek bir taslak kayıt yapın ve basit bir durum alanı tutun. Durumları basit tutun: Taslak, İnceleme, Onay. Bu durum izinler, bildirimler ve beklentiler için omurga olur.
Temiz bir akış şöyle görünür:
Koruyucu önlemler önemlidir çünkü kötü girdiden üretilen bir taslak yine kötüdür. Kritik birkaç alan eksikse (proje türü, zaman çizelgesi, temel miktarlar) taslak oluşturmayı engelleyin. Aralıkları doğrulayın ki cevaplar kullanılabilir kalsın (örneğin “kullanıcı sayısı” 0 olamaz). Bir cevap eksikse ya durdurun ve isteyin ya da taslağı görünür “Bilgi gerekli” bayrağı ile oluşturun ki onaylanana kadar gönderilemesin.
Sürümleme güvenlik ağıdır. Kapsam, fiyat veya varsayımlarda her değişiklik yeni bir sürüm oluşturmalı ve ne değiştiğini ve nedenini kaydetmelidir. Müşteri “ama siz X olarak teklif vermiştiniz” dediğinde, değişikliği hangi revizyonun getirdiğine işaret edebilirsiniz.
Düzenleme haklarını bölün ki incelemeler temiz kalsın. Satış fiyat ve koşulları düzenler, teslimat kapsam notlarını ve zamanlama düzenlemelerini yapar, finans toplamları ve vergi alanlarını onaylar ve yönetici rolü onaydan sonra kaydı kilitler.
Bunu küçük bir boru hattı gibi kurun: cevapları saklayın, bunları bir taslak teklife dönüştürün, sonra ekibinize bir inceleme alanı verin.
Veri modelinizle başlayın. Müşteri, başvuru gönderimi ve teklif için bir yere ihtiyacınız var. Basit birkaç tablo genellikle yeterlidir:
Koşullu bölümlerle çok adımlı formu oluşturun ki insanlar yalnızca durumlarına uyanı görsün (örneğin aylık retainer seçmişlerse destek soruları gösterin). Bu, tamamlama oranlarını yüksek tutar ve önemli detayları gizlemez.
Gönderimde fiyatlama mantığını çalıştırın. Yanıtları sayılara ve kalemlere çevirin: sayfa sayısı, entegrasyonlar, kullanıcı sayısı, lokasyonlar, teslim süresi. Mantığı kural tabanlı tutun ki öngörülebilir olsun.
Sonra varsayımları ve iç notları otomatik oluşturun. Varsayımlar teklifi korur (“Fiyatlandırma müşteri X tarihine kadar kopyayı sağlar varsayımıyla yapılmıştır”). Notlar inceleyicilere yardım eder (“Müşteri eski sistem riski bahsetti, API erişimini doğrulayın”). İnceleyiciler aynı cümleyi tekrar yazıyorsa, bu cümlenin bir şablon olması gerektiğinin güçlü bir işaretidir.
İnceleme ekranını bir veritabanı ekranı değil, bir teklif editörü gibi hissettirecek şekilde oluşturun. İnceleyicilerin açıklamaları düzenlemesine, kalemleri değiştirmesine ve onaylar eklemesine izin verin. Başvuru cevaplarını salt okunur referans olarak tutun, teklifi düzenlenebilir belge olarak düşünün.
Son olarak, ekibinizin gerçekten kullandığı çıktıyı üretin. Bazı ekipler PDF taslağına ihtiyaç duyar, bazıları paylaşılabilir bir sayfa ister, bazılarıysa teklif aracına yapısal bir dışa aktarım ister. Hangi formatı seçerseniz seçin, amaç aynı kalır: hızlı insan incelemesine hazır bir teklif taslağı, her seferinde yeniden yazmak yerine.
Oluşturulan bir teklif taslağı yalnızca gönderilebilir durumda ise işe yarar. Hızlı ekipler üretilen teklifi önce çalışma belgesi olarak görür, sonra incelemeden sonra kilitler.
Toplamların yakınında kısa bir iç kontrol listesi gömün. Bunu riske bağlı tutun:
Onaydan önce soru sormayı kolaylaştırın. Teklifte bir iç not alanı ekleyin ve belirli kalemlere bağlı yorumlara izin verin (örneğin “Bu entegrasyon gerekli mi?”). Bu, sohbetlerde yapılan uzun yan konuşmaların teklife geri dönmemesini önler.
Onay rollerini basit tutun ki süreç tıkanmasın. Çoğu ekip için üç rol yeterlidir: soruları çözen teklif sahibi, kapsama bakım için yedek onaylayan ve marjları, vergiyi, koşulları ve indirim limitlerini kontrol eden finans onaylayıcısı.
İndirimler ve özel koşullar sadece bir sayıdan fazlasını gerektirir. Gerekçeyi özel bir alanda yakalayın (örneğin “Yıllık ön ödeme nedeniyle %10 indirim onaylandı” veya “Gecikmiş müşteri materyalleri nedeniyle acele ücreti affedildi”).
Bir denetim izi tutun. Her onaycı kim onayladı, ne zaman onayladı ve hangi sürümü onayladı kaydedilmelidir. Basit bir sürüm numarası ve “onaylayan” damgası yeterlidir; ancak onaydan sonra yapılan düzenlemeler yeni bir sürüm oluşturmalıdır.
Örnek: bir satış temsilcisi müşterinin cevaplarından bir taslak oluşturur, finansı ödeme planı hakkında etiketler, bir kalemi günceller ve tekrar gönderir. Finans v3’ü onaylar ve sadece v3 gönderilebilir.
Küçük bir yerel hizmet işletmesi, müşterilerin faturaları ödeyebileceği ve güncellemeler alabileceği bir müşteri portalı istiyor. Anketinizi dolduruyorlar ve ekibiniz boş bir sayfa yerine %80 hazır bir taslak alıyor.
Tekrar edilebilir şekilde fiyat kalemlerine dönüşen birkaç cevap:
Taslak ayrıca seçilen özelliklerden oluşturulmuş kısa bir kapsam özeti de üretebilir, böylece bir inceleyici müşterinin ne satın aldığını hızlıca doğrulayabilir.
Aynı cevaplar rehberler ve hatırlatmalar da üretebilir:
Onaydan önce inceleyici genellikle birkaç hızlı düzenleme yapar: v1 kapsamını ayarlar (örneğin PDF indirmeyi kaldırır), belirsiz entegrasyonlar için bir tampon ekler ve açık soruları “istek üzerine hariç” maddelerine dönüştürür.
Çoğu teklif iş akışı basit nedenlerle başarısız olur: form yanlış türde veri toplar, kurallar belirsizdir veya taslak insan kontrolü olmadan gönderilir. Otomatik olarak güvenilen bir başvuru→teklif formu istiyorsanız, önce açıklığı, sonra otomasyonu önceliklendirin.
Yaygın tuzaklardan biri çok fazla açık uçlu alan kullanmaktır. Müşteriler paragraflar yazar; ama paragraflar fiyatlandırmaya temizce eşlenmez. Serbest metni yalnızca bağlam için bırakın; maliyeti etkileyen her şey için yapılandırılmış seçimler kullanın (paket, miktar, teslim tarihleri, entegrasyonlar).
Bir diğer sorun eksik bilgiyi “sonra hallederiz” diye görmek. Bilinmeyen cevaplar için açık bir kuralınız olmalı. “Henüz emin değil” veya “Rehbere ihtiyacımız var” gibi seçenekler ekleyin ve bunları görünür varsayımlara ve takip görevlerine dönüştürün. Aksi halde kapsam boşlukları taslak içinde gizlenir.
Taslak oluşturmayla otomatik gönderimi karıştırmayın. Taslak bir teklif değildir. Taslağı oluşturun, dahili olarak gözden geçirin, sonra gönderin.
Çoğu problemi önleyen pratik düzeltmeler:
İç notlar sık sık unutulur; risk orada yaşar. Satış notları, teslimat notları ve doğrulanacak sorular için alan ayırın ve her takip için bir sahip atayın.
Örnek: müşteri “Entegrasyon: Diğer/Bilinmiyor” seçerse, sistem bir yer tutucu kalem, “Entegrasyon kapsamı doğrulanacak” gibi bir varsayım ve arama planlamak için bir görev eklemelidir.
Başvuru formunuzu gerçek müşterilerle paylaşmadan önce hız, güvenlik ve tekrar edilebilirlik odaklı son bir kontrol yapın. Her cevap kullanılabilir bir taslağa dönüşmeli ve hiçbir taslak insan kontrolü olmadan ekipten çıkmamalıdır.
Yeni oluşturulmuş bir taslak açın ve her zaman aşağıları içerdiğini doğrulayın: müşteri bilgileri, sade bir kapsam özeti, net kalemler, yazılı varsayımlar ve asla müşteri tarafında görünmeyen bir iç not alanı.
Sonra sorulara bakın. Eğer çoğu açık metinse, fiyat kuralları tutarsız olur ve inceleyiciler kelimeleri sayılara çevirmek için zaman kaybeder. Hesaplamayı yönlendiren sorulara odaklanın.
Nihai yayına alma kontrol listesi:
Bunu kasıtlı olarak küçük başlatın. İlk hedefiniz mükemmel teklif değil. Zaman kazandıran ve yazışmaları azaltan tutarlı bir taslaktır.
İlk 10 en önemli teklif sürücünüzü seçin: fiyatı veya emeği en çok değiştiren cevaplar. Yaygın olanlar: proje türü, hacim, teslim tarihleri, gereken entegrasyonlar, kullanıcı sayısı ve destek seviyesi. Önce bu kuralları oluşturun ve diğer her şeyi inceleme için not olarak ele alın.
Gerçek işler ile kısa bir pilot yürütün. Gelen 5–10 başvuruyu kullanın ve insanların nerede tereddüt ettiğini veya formu bıraktığını gözlemleyin. Çoğu düzeltme ifade değişikliğidir. Bir soru kafa karıştırıyorsa, onu bir net örnekle yeniden yazın veya sade seçeneklere dönüştürün.
İlk günden itibaren hangi alanların insan kalacağını belirleyin. Otomasyon öneride bulunmalı, nadir veya hassas seçimlerde karar vermemeli. Tipik insan-onaylı alanlar: indirimler, alışılmadık kapsam istekleri ve son yasal metin.
Haftalık bir ritim iyileştirmeyi sağlar:
Kod yazmadan başvuru→teklif akışını kurmak isterseniz, AppMaster (appmaster.io) müşteri, kalem ve teklifleri modellemek ve ardından gönderimden önce bir inceleme adımıyla taslak oluşturmayı otomatikleştirmek için kullanılabilir.
Müşteri brifi farklı kanallara dağıldığında neden teklifler yanlış gidiyor?Teklif süreci, önemli detayların e-posta, sohbet ve görüş notlarına dağılmasıyla bozulur; insanlar eksikleri varsayımlarla doldurur. Tek bir başvuru formu kapsam, teslim tarihleri, kısıtlar ve sorumlulukları bir yerde toplar, böylece aynı girdiler her seferinde aynı taslak yapıyı üretir.
Pratikte “otomatik olarak teklif oluşturmak” ne anlama geliyor?Bu, insan onayına hazır bir teklif taslağı üretmeli; otomatik olarak son fiyatı göndermemeli. Taslak, önerilen kalemleri, miktarları, varsayımları, hariç tutmaları ve dahili notları içermeli, böylece bir inceleyici hızlıca onaylayıp gerekirse düzeltebilir.
Hangi soruların başvuru formuna girmesi gerektiğini belirlemenin en basit kuralı nedir?Fiyatı, süreyi, koşulları veya teslimat riskini doğrudan değiştiren soruları sorun. Bir cevap bir kalemi, bir varsayımı veya bir takip notunu etkilemiyorsa, genellikle sonraya veya dahili notlara bırakılmalıdır.
Özelliklerden önce her başvuru formunun hangi temel bilgileri yakalaması gerekir?Şirket ve iletişim bilgileri, fatura ülkesine bağlı vergi/döviz/uygulamalar, hedef başlama tarihi, karar verici kişi ve karar takvimi gibi temel bilgileri toplayın. Bu girdiler onayların takılmasını önler ve vergi, para birimi ve gerçekçi zamanlamayı belirlemenize yardımcı olur.
Kapsamı fiyatlandırması kolay şekilde nasıl yakalarım?İstenen çıktılara dönük sorular kullanın: hangi platformlar (web/iOS/Android), ekran/iş akışı sayısı, roller ve izinler, entegrasyonlar ve veri geçişi ihtiyaçları gibi. Yapılandırılmış seçenekler en iyi sonucu verir çünkü miktarlara ve tekrar edilebilir kalemlere doğrudan eşlenir.
Form, müşteriyi sorguya çekmeden riski nasıl yakalayabilir?Belirsizlik, agresif zaman çizelgeleri, uyumluluk gereksinimleri veya bilinmeyen entegrasyonlar için erken bayraklar ekleyin. Müşteri “Henüz emin değil” seçerse, taslağınıza otomatik olarak bir varsayım ve iç takip eklenmeli, böylece risk inceleme sırasında görünür olur.
İnsanların gerçekten bitireceği çok adımlı bir anket nasıl tasarlanır?Varsayılan yolu kısa tutun ve kapsam ya da maliyeti değiştirmedikçe koşullu soruları gösterme. Fiyatlandırma şeklinize benzer bölümler (Keşif, Geliştirme, Destek gibi) kullanmak, insanların formu tamamlamasını kolaylaştırır çünkü her adım net ve ilgili hissedilir.
Yanıtlar kalemlere, varsayımlara ve iç notlara nasıl dönüşür?Her cevabı üç çıktıya tetikleyici olarak düşünün: faturalandırılabilir bir kalem, müşteriye yönelik bir varsayım veya hariç tutma, ve inceleyiciler için bir iç not. Küçük, tutarlı bir kalem kütüphanesiyle başlayın; her kalemin açık bir adı, birimi, varsayılan miktarı, varsayılan fiyatı ve kısa bir dahil edilen açıklaması olsun.
Oluşturulan bir taslağın çok erken gönderilmesini veya güvenilirliğinin bozulmasını ne durdurur?Basit bir durum akışı kullanın: Taslak, İnceleme, Onay. Göndermeyi ancak teklif onaylandıktan sonra açın. Kapsam, fiyat veya varsayımlarda yapılan değişiklikler sürümlendirilmelidir, böylece sonradan bir müşteri hangi değişikliğin ne zaman yapıldığını bilebilir.
Kod yazmadan bir başvuru→teklif iş akışı kurabilir miyim?Evet. Müşterileri, başvuru yanıtlarını, teklifleri ve kalemleri ilişkili kayıtlar olarak modelleyip kural tabanlı mantıkla bir taslak teklif oluşturabilirsiniz. AppMaster, bir inceleme adımıyla bu iş akışını kod yazmadan kurmak için bir no-code seçeneğidir ve dağıtıldığında gerçek kaynak kodu üretir.
21 Oca 2026
8 dk
20 Oca 20268 dk
20 Oca 20268 dkÜcretsiz planla AppMaster ile denemeler yapın.
Hazır olduğunuzda uygun aboneliği seçebilirsiniz.
