Tagowanie opinii klientów: zbuduj skuteczny pulpit trendów

Dlaczego opinie szybko się rozjeżdżają

Większość zespołów chce słuchać klientów, ale surowe opinie są rozproszone. Jeden komentarz siedzi w zgłoszeniu do supportu, inny jest ukryty w recenzji sklepu z aplikacjami, a trzeci w notatkach handlowca. Gdy wszystko jest porozrzucane, przestaje to wyglądać jak dowód, a zaczyna wyglądać jak szum.

Dlatego tagowanie opinii klientów ma znaczenie. Bez prostego sposobu grupowania podobnych komentarzy, opinie są praktycznie ignorowane: nikt nie potrafi powiedzieć, co jest nowe, co się powtarza, a co jest naprawdę pilne. Ludzie kończą na dyskusjach o kilku głośnych wiadomościach zamiast zobaczyć cały wzorzec.

Opinie pojawiają się w wielu miejscach, zwykle w różnych formatach i z różnym poziomem szczegółu: zgłoszenia do supportu i transkrypty czatu, recenzje w sklepach z aplikacjami i komentarze w social media, notatki ze spotkań sprzedażowych i success, ankiety i follow-upy NPS oraz wątki e-mail (często ze zrzutami ekranu).

Do tego dołóż presję czasu. Ktoś kopiuje cytat do dokumentu, inna osoba wkleja go do arkusza, a trzecia dodaje do ticketu backlogu z niejasnym tytułem typu „UI issue”. Tydzień później nie możesz odtworzyć, co to znaczy, ile użytkowników o tym wspomniało ani czy sytuacja się pogarsza.

Celem nie jest zebranie więcej komentarzy. Celem jest przemiana komentarzy w priorytetyzowalną, śledzoną listę problemów i żądań, na które zespół faktycznie może zareagować. To wymaga struktury: spójnych tagów, sposobu liczenia powtórzeń i miejsca, w którym obserwujesz zmiany w czasie.

Dobry wynik wygląda tak:

• Mniej sporów opartych na przeczuciu, bo możesz wskazać wolumen i przykłady.
• Szybsze decyzje, ponieważ każdy element ma jasny temat, obszar produktu i powagę.
• Widoczne trendy, dzięki którym zauważysz skoki po wydaniu lub kampanii.
• Jasna odpowiedzialność, bo ten sam rodzaj opinii trafia do tego samego kubełka.

Przykład: wyobraź sobie, że słyszysz „logowanie nie działa” ze supportu, „nie mogę się zalogować” w recenzjach i „SSO wprowadza w błąd” od sprzedaży. Jeśli zostaną oddzielnie, zespół będzie się kłócił, czy to błąd, czy błąd użytkownika. Jeśli zostaną otagowane spójnie, zobaczysz, że to jeden narastający problem, zdecydujesz, co naprawić najpierw, i będziesz śledzić, czy poprawka rzeczywiście zmniejsza liczbę skarg.

Jeśli budujesz narzędzia wewnętrzne (w tym na platformie no-code takiej jak AppMaster), ta struktura staje się jeszcze ważniejsza, bo zespoły mogą szybko wdrażać zmiany. Im szybciej działasz, tym bardziej potrzebujesz stałego sposobu sortowania, liczenia i porównywania opinii tydzień do tygodnia.

Trzy tagi, które czynią opinie użytecznymi

Tagowanie opinii klientów działa najlepiej, gdy wszyscy tagują w ten sam sposób, nawet gdy działają szybko. Nie próbujesz uchwycić każdej niuansu. Chodzi o to, żeby opinie były wyszukiwalne, policzalne i porównywalne w czasie.

Prosty system używa trzech typów tagów:

• Theme (co): problem użytkownika prostymi słowami, np. „problemy z logowaniem”, „wolne ładowanie” lub „brak eksportu”.
• Product area (gdzie): część produktu, której dotyczy, np. „fakturowanie”, „aplikacja mobilna”, „dashboard” lub „integracje”.
• Severity (jak poważne): jak bardzo to boli użytkownika lub biznes, nie jak głośna jest wiadomość.

Te trzy tagi odpowiadają na pytania, o które ludzie rzeczywiście się kłócą: co się dzieje? gdzie się to dzieje? jak pilne to jest?

Tag vs kategoria (i dlaczego możesz chcieć obu)

Tag jest elastyczny i można go stosować w kombinacjach. Jedna wiadomość może mieć kilka tematów, np. „powiadomienia” i „uprawnienia”. Kategoria to kubełek, który wybierasz do raportowania lub przypisania odpowiedzialności, np. „Support”, „Sales”, „Bug”, „Feature request” lub „Churn risk”.

Oba mogą współistnieć, bo robią różne rzeczy. Kategorie utrzymują raportowanie w porządku. Tagi zachowują szczegóły bez zmuszania do wyboru tylko jednej skrzynki.

Prosta skala powagi, której można się trzymać

Utrzymuj skalę powagi małą, aby ludzie używali jej konsekwentnie. Dla większości zespołów wystarczy:

• 1 (Niska): irytujące, ale istnieje obejście.
• 2 (Średnia): czasami blokuje zadanie lub powoduje powtarzające się tarcia.
• 3 (Wysoka): blokuje kluczowe zadanie, podważa zaufanie lub wpływa na przychody.

Używaj powagi, gdy trzeba priorytetyzować, nie przy głębokim czytaniu badań. Jeśli ktoś nie jest pewny, wybierz niższy wynik i dodaj notatkę. Konsekwencja jest ważniejsza niż perfekcja.

Ustal oczekiwania wcześnie: czasami dwie osoby otagują tę samą opinię inaczej. To normalne. Celem jest stabilność w czasie, aby widok trendów pokazywał rzeczywisty ruch zamiast szumu ze zmieniających się etykiet.

Wybierz wejścia i podstawowe reguły

Zanim zaczniesz tagować, zdecyduj, co w twoim systemie liczy się jako „opinia”. Jeśli to pominiesz, twój pulpit zmiesza jabłka z pomarańczami i trendy będą nierzetelne.

Zacznij od spisania wszystkich miejsc, gdzie pojawiają się opinie, potem wybierz harmonogram zasilania, którego możesz się trzymać. Dziennie działa dobrze przy dużym wolumenie. Tygodniowo wystarczy, jeśli dostajesz mniej wiadomości, pod warunkiem konsekwencji.

Typowe źródła to:

• Zgłoszenia do supportu i transkrypty czatu
• Recenzje w sklepach z aplikacjami i formularze webowe
• Notatki ze spotkań sprzedażowych i success
• Wzmianki w social media i posty w społeczności
• Wewnętrzne raporty błędów, które zaczęły się od skarg klientów

Następnie wybierz jednostkę feedbacku. To pojedyncza „rzecz”, która dostaje tagi. Cały ticket jest najprostszy, ale może ukrywać wiele problemów. Jedno zdanie jest bardziej precyzyjne, ale zajmuje więcej czasu.

Praktyczny kompromis: jeden raport to jeden problem klienta. Jeśli ticket zawiera trzy różne problemy, rozbij go na trzy raporty. Jeśli robisz podsumowania rozmów telefonicznych, zapisuj je jako krótkie punkty, gdzie każdy punkt to jeden problem, a potem taguj każdy punkt.

Duplikaty się zdarzą, więc ustaw jedną regułę i trzymaj się jej. Na przykład: jeśli dwa raporty opisują ten sam problem i ten sam root cause, zachowaj najwcześniejszy jako główny, połącz resztę z nim i przenieś użyteczne szczegóły (typ klienta, plan, urządzenie, kroki reprodukcji). Jeśli problem wygląda podobnie, ale root cause może się różnić, nie łącz jeszcze. Otaguj osobno, dopóki nie będziesz pewny.

Na koniec, wyjaśnij właścwość. Tagowanie jest łatwiejsze, gdy wiele osób może to robić, ale zestaw tagów potrzebuje strażnika, żeby nie wymknął się spod kontroli.

Prosta konfiguracja zarządzania:

• Każdy, kto czyta opinie, może przypisać theme, product area i severity.
• Jeden właściciel przegląda nowe lub zmienione tagi w ustalonym rytmie (cotygodniowo jest powszechne).
• Tylko właściciel może dodawać, zmieniać nazwę lub wycofywać tagi.
• Zmiany definicji są zapisane w jednym miejscu i ogłaszane.
• Jeśli tag jest niejasny, domyślnie ustaw „Needs review”, zamiast zgadywać.

Zaprojektuj taksonomię tagów, której ludzie będą naprawdę używać

System tagowania działa tylko wtedy, gdy ludzie mogą wybrać właściwy tag w kilka sekund. Jeśli to przypomina pracę domową, zostanie pominięty lub odgadywany, a dane staną się hałaśliwe.

Zacznij od małej listy. Celuj w około 10–20 tagów tematycznych i traktuj je jako wspólne kubełki, a nie idealną mapę wszystkich możliwych skarg. Gdy nowy temat będzie się powtarzał i nie będzie pasował nigdzie, dodaj go wtedy, nie wcześniej.

Nazwy tematów powinny brzmieć jak twoi klienci, a nie twoja struktura organizacyjna. „Logowanie nie działa” jest jaśniejsze niż „problemy z autentykacją”, a „Za wolno” często lepsze niż „degradacja wydajności”. Jeśli twój support może przeczytać listę tagów na głos i zabrzmi to jak prawdziwe wiadomości, jesteś na dobrej drodze.

Zdefiniuj obszary produktu na podstawie tego, jak ludzie poruszają się po produkcie. Prosta zasada: dopasuj do głównej nawigacji, kluczowych workflowów lub ekranów, o których mówią użytkownicy.

Aby zapobiec sporom, napisz jednowierszowy opis dla każdego tagu i dołącz 1–2 szybkie przykłady. Utrzymaj to na tyle krótkie, aby można było to pokazać w dymku narzędzia lub w pasku bocznym.

Oto praktyczny format, który utrzymuje tagowanie szybkie i spójne:

• Theme: krótka, kliencka fraza (co poszło nie tak lub czego chcą)
• Product area: gdzie się to zdarzyło (ekran, przepływ lub grupa funkcji)
• Severity: jak bardzo to boli (wpływ, nie głośność)
• Description: jedno zdanie, które rysuje granicę
• Examples: 1–2 prawie rzeczywiste cytaty klienta

Konkretne przykłady: widzisz wiadomości typu „nie mogę przesłać faktur”, „przesyłanie się zawiesza” i „plik nie chce się dodać”. Zamiast trzech tematów, użyj jednego tagu tematu jak „Upload broken”, i rozdziel obszar produktu (np. „Invoices” vs „Support attachments”). Teraz twój wykres trendów może pokazać, czy problem dotyczy jednego workflowu, czy kilku.

Przeglądaj tagi co miesiąc. Scaliaj rzadko używane tematy, zmieniaj nazwy mylących i dziel temat tylko wtedy, gdy ukrywa dwa różne problemy wymagające różnych napraw.

Krok po kroku: prosty workflow tagowania opinii

Prosty workflow bije idealny. Zapisz opinię raz, otaguj szybko, a potem ułatw przekształcanie powtarzających się wzorców w działania.

Zacznij od zapisania opinii dokładnie tak, jak ją wypowiedział klient. Unikaj przepisywania jej na to, „co twoim zdaniem miał na myśli”. Dodaj kilka pól kontekstowych, które pomogą później: kim są (rola), jaki mają plan lub typ konta, oraz jakie urządzenie lub środowisko używali.

Oto lekki workflow, który działa nawet w małym zespole:

• Capture + context: Zapisz dosłowną wiadomość, potem dodaj 2–4 pola kontekstowe (rola, plan, urządzenie i źródło jak czat czy e-mail).
• Tag what it’s about: Zastosuj tag tematu i tag obszaru produktu zanim oceniasz pilność.
• Set severity last: Oceń wpływ po ustaleniu tematu (niska, średnia, wysoka).
• Mark confidence: Jeśli wiadomość jest niejasna lub wtórna, oznacz jako „unsure”. To powstrzymuje słabe sygnały przed napędzaniem dużych decyzji.
• Connect to action: Jeśli wymaga follow-upu, połącz go z wewnętrznym rekordem zadania i zanotuj następny krok (zbadać, naprawić, odpisać).

Co tydzień przejrzyj małą losową próbkę razem (nawet 15–20 pozycji). Uzgodnij, co znaczy „wysoka powaga” i które tagi ludzie mylą. Aktualizuj listę tagów tylko wtedy, gdy nowy temat się utrzymuje.

Przykład: jeśli kilku użytkowników mówi „eksporty kończą się błędem”, otaguj temat „exports”, area „web app”, severity „high” i confidence „sure” jeśli potrafisz to odtworzyć. Ważne jest, żeby ta sama wiadomość była zawsze otagowana tak samo.

Zbuduj pulpit trendów, który odpowiada na prawdziwe pytania

Pulpit jest użyteczny tylko wtedy, gdy pomaga zdecydować, co zrobić dalej. Celem nie jest pokazanie wszystkiego z tagowania opinii. Celem jest szybkie odpowiedzenie na kilka pytań: co rośnie, co najbardziej szkodzi i gdzie to występuje w produkcie.

Zacznij od minimalnego zestawu widoków obejmujących wolumen, tematy i obszary produktu. Trzymaj je prosto, żeby ludzie im ufali.

• Wolumen opinii w czasie (dziennie lub tygodniowo)
• Top tematy (ostatnie 7 lub 30 dni)
• Top obszary produktu (ostatnie 7 lub 30 dni)
• Krótki widok „nowe tematy” (tematy nieobecne w poprzednim okresie)

Potem dodaj powagę, bo nie wszystkie opinie są równe. Jedna sprawa wysokiej wagi może być ważniejsza niż pięćdziesiąt drobnych niedogodności.

Śledź jedną wyraźną linię trendu powagi (np. liczba pozycji „High” tygodniowo). Obok pokaż listę top tematów wysokiej powagi i miejsca ich występowania (temat + obszar produktu). To zwykle moment, w którym zespoły znajdują „rzeczy do natychmiastowego zrobienia”.

Porównanie okresów chroni przed nadreakcją na szum. Użyj prostego porównania „ten tydzień vs poprzedni tydzień” lub „ostatnie 7 dni vs poprzednie 7 dni” i pokaż zarówno liczbę bezwzględną, jak i zmianę procentową. Jeśli temat wzrósł z 1 do 2, procent wygląda przerażająco, ale liczba mówi prawdę.

Zdecyduj wcześniej, co liczy się jako istotny trend i zapisz to obok wykresu. Praktyczny zestaw reguł wygląda tak:

• Minimalny rozmiar próbki (np. co najmniej 10 elementów w okresie)
• Zmiana utrzymująca się (np. wzrost przez 2 okresy z rzędu)
• Bramka powagi (np. każdy element High omija regułę próbki)
• Filtr jednorazowych zdarzeń (wyklucz duplikaty z tego samego incydentu)

Przykład: skrzynka support pokazuje wzrost „problemów z logowaniem”. Wolumen wzrósł o 15%, ale to tylko 3 dodatkowe tickety, więc obserwujesz. Jednocześnie lista wysokiej powagi pokazuje „brak potwierdzenia e-maila płatności” w obszarze Billing, pojawiający się 6 razy w tym tygodniu i 5 w poprzednim. To jest trwałe, skoncentrowane i kosztowne. Twój pulpit powinien uczynić to oczywistym priorytetem.

Jeśli budujesz to jako narzędzie wewnętrzne, trzymaj UI skupiony: jeden ekran z tymi głównymi widokami i drill-down, który otwiera dokładne wpisy opinii stojące za każdą liczbą.

Zamień trendy na priorytety, nie tylko wykresy

Pulpit trendów jest użyteczny tylko wtedy, gdy prowadzi do decyzji. Pułapką jest obserwowanie linii wzrostu i spadku bez zmiany tego, co zespół buduje dalej. Naprawa to zamiana każdego trendu w przejrzysty wynik priorytetyzacji i nazwanego właściciela.

Prosty wzór punktowy działa dobrze, bo jest łatwy do wyjaśnienia i powtórzenia. Zacznij od: severity × frequency × strategic fit. Trzymaj skalę małą (np. 1–5 dla każdego), aby ludzie mogli szybko ocenić i mniej się kłócić.

Oto lekki sposób, by liczby stały się wykonalne:

• Severity: jak bolesne jest dla użytkownika (blokuje, poważne, drobne)
• Frequency: jak często się pojawia (unikalni użytkownicy, tickety, wzmianki tygodniowo)
• Strategic fit: jak bardzo wspiera obecny cel (retencja, przychód, zgodność)
• Effort bucket (nie część oceny): szybka poprawka vs projekt
• Owner: osoba, która musi przekuć trend w zaplanowaną zmianę

Jedna ważna zasada: pojedynczy raport wysokiej powagi może przeskoczyć kolejkę. Jeśli blokuje checkout, łamie logowanie, ryzykuje utratę danych lub tworzy problem prawny, nie czekaj aż częstotliwość nadrobi. Traktuj to jak incydent, stwórz krótkoterminowy plan łaty, a potem zdecyduj, czy głębsza naprawa powinna trafić na roadmapę.

Oddzielenie szybkich poprawek od większych projektów utrzymuje impet. Szybkie poprawki to małe zmiany usuwające ostre krawędzie (kopii tekstu, walidacja, brakujące ustawienie). Projekty to prace strukturalne (nowy model uprawnień, duży redesign). Jeśli je zmiksujesz, duże rzeczy mogą blokować łatwe zwycięstwa, a zespół będzie wyglądał na zajęty, podczas gdy użytkownicy będą sfrustrowani.

Własność to to, co przemienia tagowanie w wyniki. Zdecyduj, kto co robi: ktoś triage’uje i punktuje, product owner akceptuje lub odrzuca trend, a lider inżynieryjny potwierdza bucket effortu.

Przykład: pięć tygodniowych wzmiankowań „eksport jest mylący” może otrzymać średnią powagę, wysoką częstotliwość i średnie dopasowanie strategiczne. To staje się szybką poprawką z terminem. Jeden raport „eksport usuwa mój plik” to wysoka powaga i przeskakuje kolejkę, nawet jeśli to pierwszy raz.

Powszechne błędy, które psują system tagowania

Najszybszy sposób na zepsucie tagowania opinii klientów to sprawienie, by system czuł się kompletny zamiast użyteczny. Gdy system jest trudny do przestrzegania, ludzie przestają tagować albo tagują losowo. W obu przypadkach twój pulpit zaczyna kłamać.

Jedną powszechną porażką jest zbyt wiele tematów. Jeśli każdy nowy komentarz staje się nowym tagiem ("billing-export-bug", "export-button", "export-format"), kończysz z długim ogonem jednorazowych etykiet. Trendy znikają, bo nic nie grupuje wystarczająco długo, żeby pokazać sygnał.

Inny błąd to mieszanie symptomów z rozwiązaniami. Tag typu „dodaj przycisk eksportu” jest już proponowaną naprawą i ukrywa prawdziwy problem. Taguj sytuację użytkownika: „nie mogę znaleźć eksportu” lub „brak eksportu na mobilu”. Rozwiązania się zmieniają. Problemów chcesz śledzić w czasie.

Inflacja powagi to cichy zabójca. Jeśli wszystko oznaczone jest jako High, bo tak się wydaje, powaga przestaje cokolwiek znaczyć. W efekcie masz hałaśliwą kolejkę, gdzie naprawdę ryzykowne kwestie (utraty danych, błędy płatności) wyglądają tak samo jak drobne niedogodności.

Pięć wzorców, które zwykle psują system w ciągu tygodni:

• Rozrost tematów: nowe tagi dla drobnych różnic w sformułowaniu
• Tag-rozwiązanie: prośby sformułowane jako funkcje zamiast problemów użytkownika
• Wszystko jako high: brak wspólnej reguły dla „High”
• Zmiany nazw bez mapowania: stare tagi znikają, wykresy skaczą
• Myślenie tylko o wolumenie: „najczęściej wspominane” wygrywa, mimo niskiego wpływu

Zmiana nazwy tagów bez klarownego mapowania jest szczególnie szkodliwa. Jeśli „Onboarding” stanie się „First-run experience” w połowie kwartału, twój szereg czasowy dzieli się na pół. Trzymaj listę aliasów lub prostą tabelę mapowania, żeby stare dane agregowały się poprawnie.

Na koniec, nie traktuj wolumenu jako jedynego sygnału. Dziesięć skarg od nowych użytkowników próbujących trialu może mieć mniejsze (lub większe) znaczenie niż dwie skargi od power userów wykonujących kluczowe workflowy. Na przykład dwie skargi od administratorów enterprise o „blokujących uprawnieniach” mogą być bardziej pilne niż dwadzieścia „UI wygląda na zatłoczone”, bo wpływ operacyjny jest większy.

Jeśli unikniesz tych pułapek, tagowanie opinii klientów stanie się nudne w najlepszym sensie: spójne etykiety, stabilne trendy i mniej kłótni o to, co dane „naprawdę znaczą”.

Szybka lista kontrolna dla zdrowego pipeline'u opinii

Pipeline opinii jest zdrowy, gdy pozostaje na tyle prosty, żeby zajęci ludzie go używali, ale na tyle ścisły, by twój pulpit coś faktycznie oznaczał. Jeśli tagowanie to praca domowa, ludzie to pominą. Jeśli tagi są zbyt luźne, twoje wykresy staną się hałasem.

Zacznij od jednego szybkiego testu: daj 20 nowych pozycji opinii nowemu koledze. Daj mu definicje tagów i poproś, żeby otagował wszystko. Jeśli jego tagi pokryją się z zespołem w ~80% przypadków, jesteś w dobrej sytuacji. Jeśli nie, problemem są zwykle niejasne nazwy tematów, nakładające się tematy lub zbyt wiele wyborów.

Krótka lista kontrolna do przejrzenia co miesiąc:

• Czy nowy współpracownik może otagować 20 pozycji i trafić w zespół ~80% czasu?
• Czy masz mniej niż 25 głównych tematów oraz jasne, nie nakładające się obszary produktu?
• Czy możesz odfiltrować i zobaczyć elementy wysokiej powagi w jednym widoku bez dodatkowej pracy?
• Czy robisz cotygodniowy przegląd, aby scalać podobne tematy i doprecyzowywać definicje?
• Czy potrafisz wyjaśnić, dlaczego top 3 priorytety wygrały w tym tygodniu w jedną minutę?

Jeśli nie przejdziesz testu „25 tematów”, nie panikuj. Zwykle oznacza to, że tagujesz symptomy zamiast tematów. „Aplikacja wolna przy logowaniu” i „Aplikacja wolna przy wyszukiwaniu” często można połączyć w jeden temat dotyczący wydajności, a area produktu (Auth vs Search) pokaże, gdzie to się dzieje.

Powaga powinna być widoczna bez debaty. Prosta reguła pomaga: jeśli użytkownik jest zablokowany, to high; jeśli istnieje obejście, to medium; jeśli to irytujące, ale opcjonalne, to low. Chodzi nie o perfekcyjne ocenianie, lecz o spójność, żeby szybko wyłapać pilne problemy.

Zabezpiecz 30 minut tygodniowo na porządki tagów. Użyj tego czasu, aby scalać duplikaty, zmieniać mylące nazwy i dodać jednozdaniowe przykłady. Ten zwyczaj utrzyma system użyteczny długo po zbudowaniu pierwszego pulpitu.

Jeśli budujesz workflow w AppMaster, potraktuj tę listę kontrolną jako powtarzające się zadanie wewnątrz twojego narzędzia: zapisuj wyniki testu „80% match”, śledź liczbę tematów i prowadź tygodniowy dziennik przeglądu, aby system pozostał godny zaufania.

Przykład: od rozproszonych skarg do jasnej listy naprawczych działań

Mały zespół SaaS (6 osób) zaczyna widzieć ryzyko churnu. Notatki wydają się losowe: niektórzy użytkownicy nie mogą się zalogować, inni myślą, że rozliczenie jest błędne, a paru jest po prostu zirytowanych. Nikt nie wie, co faktycznie rośnie.

Postanawiają wdrożyć tagowanie opinii klientów z trzema polami dla każdego elementu: Theme, Product area i Severity (1 niski, 2 średni, 3 wysoki).

Otagowane przykłady

Oto fragmenty stylizowane na rzeczywiste z jednego tygodnia, otagowane tak samo za każdym razem:

Kluczowe jest to, że żaden z tych tagów nie opisuje rozwiązania. Opisują problem w spójny sposób.

Co pokazał wykres trendów

Zaczęli wykres tygodniowych liczników według Theme, rozdzielając po Product area. Tydzień po wydaniu (v2.8) „Billing confusion” skoczyło z 6 do 19 elementów, podczas gdy problemy z logowaniem pozostały stabilne. Ten pojedynczy widok zakończył spory.

Podjęli dwie decyzje z właścicielami i terminami:

• Szybka poprawka (wysłać w 48 godzin): dodać jasny komunikat potwierdzający po aktualizacji karty i link „Zobacz ostatnią fakturę”. Właściciel: Maya (frontend). Termin: 29 sty.
• Głębszy projekt (rozpocząć w tym sprincie): przebudować zasady liczenia miejsc i uczynić je widocznymi w ustawieniach rozliczeń. Właściciel: Daniel (PM) z Priyą (backend). Cel: 16 lut.

Aby zachować lekkość, zbudowali wewnętrzne narzędzie: prosty formularz „Nowy feedback” (źródło, fragment, klient, Theme, Area, Severity), widok tabeli do triage i pulpit, który wykreśla tygodniowe liczby według tagów. Jeśli zbudujesz coś podobnego w AppMaster, możesz zamodelować dane, zbierać opinie i wypuścić wewnętrzny pulpit w jednym miejscu, a potem dostosowywać workflow wraz z rozwojem zestawu tagów.