Panel wiekowania należności z automatycznymi sekwencjami przypomnień
Zbuduj panel wiekowania należności z przejrzystymi przedziałami, widokami właścicieli i sekwencjami przypomnień, które automatycznie się zatrzymują po zarejestrowaniu płatności.

Co rozwiązuje ten dashboard (i dlaczego to ważne)
Wiekowanie należności (AR) to proste pojęcie: pokazuje, jak długo faktury pozostają nieopłacone. Zamiast patrzeć na płaską listę, widzisz faktury pogrupowane według czasu od daty wymagalności (lub daty wystawienia), np. 0–30 dni, 31–60 itd. Jeden widok szybko odpowiada na dwa codzienne pytania: co staje się ryzykowne i kogo trzeba dzisiaj poprosić o zapłatę.
Większość systemów przypomnień zawodzi, gdy wszystko jest ręczne. Ktoś musi pamiętać o sprawdzeniu listy, zdecydować, co wysłać, skopiować e-mail klienta i kliknąć wyślij. W napiętych tygodniach terminy przepadają. W spokojniejszych tygodniach ludzie przesadzają i wysyłają za dużo wiadomości albo zapominają, kto już odpowiedział. Efekt to niespójny ton i czas — a to może zirytować dobrych klientów.
Panel wiekowania należności naprawia to, łącząc widoczność z konsekwentnym follow-upem:
- Widoczność: wszyscy widzą tę samą prawdę — całkowita kwota zaległa, którzy klienci odpływają i które faktury ugrzęzły.
- Konsekwentne działania: przypomnienia wychodzą zgodnie z ustalonym harmonogramem i polityką, a nie nastrojem.
Dobre ustawienie pomaga zespołowi skupić się na kilku najważniejszych fakturach, zmniejsza niepewność „Czy daliśmy znać?”, przypomina klientom zanim faktura stanie się realnym problemem i traktuje rzetelnych klientów inaczej niż ciągle spóźniających się.
„Zatrzymaj automatycznie po zapłacie” to element, który zapobiega wpadkom. W chwili gdy płatność zostanie zarejestrowana (lub faktura oznaczona jako opłacona), system anuluje pozostałe przypomnienia dla tej faktury. Dzięki temu klient, który zapłacił dziś rano, nie dostanie „Ostatniego wezwania” tej samej nocy.
Jeśli chcesz to zbudować bez długiego projektu inżynieryjnego, AppMaster jest praktyczną opcją: możesz modelować faktury i płatności, tworzyć widoki wiekowania oraz uruchamiać sekwencje przypomnień, które pauzują lub zatrzymują się w oparciu o rzeczywisty status płatności.
Zacznij od tabeli AR: dane, których naprawdę potrzebujesz
Twoje przypomnienia są tak dobre, jak dane. Zanim zbudujesz ekrany czy automatyzację, zdefiniuj jedną czytelną tabelę AR, której będą ufać wszystkie widoki i sekwencje przypomnień.
Zacznij od minimalnych pól, które odpowiadają na jedno pytanie: co jest należne, komu i kiedy.
- Numer faktury (lub ID faktury)
- Klient (nazwa konta i unikalne ID klienta)
- Kwota należna (saldo otwarte, nie tylko pierwotna kwota faktury)
- Data wymagalności
- Status (Open, Partially paid, Paid, Disputed, Written off)
Gdy to działa, dodaj tylko pola, które zmniejszają ręczne ściganie i wyjaśniają przekazanie sprawy:
- Przypisany właściciel (osoba lub zespół odpowiedzialny)
- Data zarejestrowania płatności (gdy saldo osiągnie zero)
- Data/godzina wysłania ostatniego przypomnienia (i kanał)
- Następne zaplanowane przypomnienie (data/godzina)
- Notatki lub kod powodu (krótkie, kontrolowane opcje jak Disputed lub Awaiting PO)
Płatności częściowe i kredyty: zdecyduj wcześnie
Płatności częściowe i kredyty wymagają decyzji na początku, inaczej workflow zrobi się chaotyczny.
Proste podejście: przechowuj sumy faktury na rekordzie faktury, a ruch pieniężny śledź w oddzielnej tabeli „transactions” (płatności, noty kredytowe, korekty). Rekord AR może przechowywać wyliczone saldo otwarte i status „Partially paid”. To unika bałaganu w edycjach i zachowuje ścieżkę audytu.
Wybierz jedno źródło prawdy dla „zapłacone”
Uzgodnij jedno „źródło prawdy” dla momentu, w którym płatność zostaje zarejestrowana.
- Jeśli system księgowy jest autorytatywny, traktuj swoją aplikację jako lustrzaną kopię, która aktualizuje się z niego.
- Jeśli płatności rejestrujesz wewnątrz aplikacji, ogranicz kto może oznaczać fakturę jako Paid i wymagaj zapisanej kwoty oraz daty.
W AppMaster możesz to egzekwować regułami bazy danych oraz prostym krokiem zatwierdzającym w Business Process Editor, dzięki czemu przypomnienia zatrzymują się z właściwego powodu, za każdym razem.
Przedziały wiekowania dopasowane do pracy zespołu
Dobry raport wiekowania powinien odzwierciedlać język zespołu. Jeśli zespół mówi „to jest w przedziale 31–60”, dashboard powinien to odzwierciedlać. Ułatwia to przekazanie sprawy i szybkie wykrywanie problemów.
Większość zespołów dobrze pracuje z:
- Current (jeszcze nie przeterminowane)
- 1–30 dni po terminie
- 31–60 dni po terminie
- 61–90 dni po terminie
- 90+ dni po terminie
Aby umieścić fakturę w przedziale, oblicz Dni po terminie = (dzisiejsza data) - (data wymagalności)
Jeśli wynik jest ujemny, faktura jeszcze nie jest wymagalna. Wiele zespołów trzyma to oddzielnie od „Current”, ponieważ „Current” często oznacza faktury należne dziś lub wkrótce, a „Not yet due” to faktycznie wczesny etap. Taki podział zapobiega niezręcznym przypomnieniom wysyłanym do klientów, którzy nadal mają czas.
Wiekowanie według daty wymagalności vs daty faktury
Wybierz jedną metodę i używaj jej wszędzie: dashboard, logika przypomnień i raportowanie.
- Wiekowanie według daty wymagalności — jeśli chcesz, aby windykacja była sprawiedliwa i zgodna z warunkami płatności. To najczęstszy wybór.
- Wiekowanie według daty faktury — jeśli biznes oczekuje natychmiastowej płatności (w niektórych detalach lub usługach) albo daty wymagalności są niewiarygodne.
Praktyczny kompromis: przechowuj oba pola, ale grupuj według daty wymagalności. Gdy brakuje daty wymagalności, użyj daty faktury jako zapasowej i oznacz rekord, aby ktoś poprawił dane.
Przypadki specjalne wymagające własnego statusu
Same przedziały nie wystarczą. Potrzebujesz statusów, które nadpisują wiekowanie, żeby zespół nie gonił niewłaściwych kont.
- Disputed: klient zgłosił problem — wstrzymaj przypomnienia do rozwiązania.
- On hold: wewnętrzne wstrzymanie (np. czekamy na poprawione PO).
- Promise to pay: klient zobowiązał się do daty — opóźnij następne przypomnienie.
- Paid, not posted: płatność otrzymana, ale nie zaksięgowana — unikaj duplikatów.
Modeluj te statusy w tabeli AR, aby dashboard i automatyzacja mogli je automatycznie wykluczać z standardowej kolejki. W narzędziu takim jak AppMaster zwykle oznacza to dodanie pola statusu i sprawdzenie go we widokach i logice biznesowej.
Widoki dashboardu: podsumowanie, kolejka właściciela i szczegóły klienta
Dobry dashboard robi jedną rzecz dobrze: mówi, co wymaga uwagi teraz, bez konieczności przeglądania faktur pojedynczo. Trzy widoki wystarczą dla większości zespołów: obraz całości, dzienna kolejka pracy i oś czasu jednego klienta.
1) Widok podsumowania (ekran „gdzie stoimy?”)
Podsumowanie powinno odpowiadać na te same pytania za każdym razem, gdy je otwierasz: ile jest otwarte, ile jest przeterminowane i kto generuje ryzyko.
Uprość:
- Całkowite saldo otwarte i całkowite saldo przeterminowane
- Rozbicie przeterminowań według przedziałów
- Najwięksi dłużnicy (według kwoty, nie liczby faktur)
- Krótka liczba „nowo przeterminowanych od zeszłego tygodnia” aby szybko wykryć świeże problemy
Ten widok jest dla menedżerów i osób robiących szybkie sprawdzenie przed spotkaniem.
2) Kolejka właściciela (ekran „co robię dziś?”)
Kolejka właściciela zamienia raport w listę zadań. Każda osoba powinna widzieć tylko konta, za które odpowiada, z wyraźnym polem „następna akcja”.
Trzymaj się pól „do zrobienia”: klient, całkowite zaległe, najstarsza zaległa faktura, data ostatniego kontaktu, następny krok i prosty status jak „Reminder 2 scheduled” lub „Wymagany telefon”.
Jeśli budujesz to w AppMaster, prosty widok tabeli plus kilka pól wyliczanych (np. dni po terminie i data następnego przypomnienia) często wystarczy.
3) Szczegóły klienta (ekran „jaka jest historia?”)
Gdy ktoś odpowie „Już zapłaciliśmy”, zespół potrzebuje szybko kontekstu. Widok szczegółów klienta powinien łączyć faktury i komunikację w jednym miejscu: otwarte faktury, historię płatności, notatki, ostatni kontakt i następny planowany krok.
Miej pod ręką filtry, żeby szybko zawęzić: region, typ klienta, próg kwotowy (np. tylko konta powyżej 1 000 USD zaległe), zakres dat wymagalności i właściciel.
Prosty scenariusz: Maria ma 40 kont. W swojej kolejce filtruje „powyżej 500 USD” i „w ciągu ostatnich 14 dni”. Kliknięcie klienta pokazuje od razu dwie otwarte faktury, notatkę o prośbie o nowy numer PO i zaplanowane przypomnienie e-mail na jutro. Aktualizuje notatkę, ustawia następny krok „Czekaj na PO” i rekord pozostaje czytelny dla zastępstwa.
Sekwencje przypomnień: co wysyłać i kiedy
Dobra sekwencja przypomnień powinna być konsekwentna, nie agresywna. Celem jest ułatwić płatność i uczynić ją przewidywalną, dając jednocześnie zespołowi jasny plan działań. Gdy to jest zintegrowane z panelem wiekowania, możesz dopasować każdą wiadomość do aktualnej potrzeby faktury.
Trzymaj etapy proste:
- Przyjazne przypomnienie: delikatne wezwanie przed lub zaraz po terminie
- Twardsze przypomnienie: jasne następne kroki i konkretna prośba „prosimy zapłacić do…"
- Ostatnie wezwanie: ostatnia próba przed przejściem do ręcznego działania
Wybór kanału jest równie ważny co treść. E-mail lepiej nadaje się do faktur i kontekstu. SMS jest skuteczny dla krótkich przypomnień. Jeśli możesz, zapisz preferencję klienta (tylko e-mail, tylko SMS, oba) i domyślnie stosuj e-mail, gdy nie masz zgody na SMS.
Reguły czasowe powinny być na tyle proste, aby każdy je wytłumaczył. Typowe ustawienie: 3 dni przed terminem (przyjazne), 3 dni po terminie (twardsze), potem co tydzień aż do 30 dni po terminie. Dla większych faktur skróć odstęp po terminie. Dla długoterminowych klientów daj więcej czasu.
Wiadomości trzymaj krótkie, uprzejme i konkretne. Każde przypomnienie powinno odpowiedzieć na trzy pytania: co jest należne, kiedy było należne i jak zapłacić.
Prosta lista kontrolna treści:
- Jedno jasne pierwsze zdanie lub temat: „Faktura #1043 jest przeterminowana”
- Kwota, data wymagalności i numer faktury
- Jedna lub dwie opcje płatności (karta, przelew) i kontakt
- Brak obwiniania — zakładaj, że to przeoczenie
- Jasny następny krok („Skontaktujemy się ponownie w piątek”)
W AppMaster możesz przechowywać szablony dla każdego etapu i kanału, a potem wybierać odpowiedni w zależności od daty wymagalności i preferencji klienta.
Logika automatyzacji: planuj przypomnienia i zatrzymuj po zapłacie
Cel jest prosty: przypomnienia powinny zaczynać się, gdy faktura staje się wymagalna, i zatrzymywać, gdy przestaje. Jeśli automatyzacja nie potrafi wiarygodnie zrobić obu rzeczy, dashboard stanie się źródłem szumu.
Praktyczny trigger to:
- utworzenie faktury ze statusem Open, lub
- zmiana faktury na Open po zatwierdzeniu
Ten drugi przypadek ma znaczenie, jeśli faktury zaczynają jako Draft lub Pending i dopiero później stają się realne.
Jak harmonogramować przypomnienia bez spamowania
Zamiast „wysyłaj co X dni”, powiąż wiadomości z datą wymagalności i aktualnym przedziałem. To utrzymuje rytm spójny nawet gdy data faktury się zmieni, i odpowiada sposobowi myślenia zespołów windykacyjnych.
Czysty zestaw reguł może wyglądać tak:
- Przed datą wymagalności: delikatne przypomnienie (np. 3 dni przed)
- 1–7 dni po terminie: 1 przypomnienie
- 8–30 dni po terminie: 1–2 przypomnienia (rozłożone)
- Powyżej 31 dni po terminie: mniej wiadomości, mocniejsze podejście i rozważ zadanie telefoniczne
- Ponownie przeliczaj harmonogram, jeśli data wymagalności lub status się zmieni
W AppMaster odpowiada to Procesowi Biznesowemu uruchamianemu na zdarzenia faktury oraz zadaniu cyklicznemu sprawdzającemu, co należy wysłać dziś.
Warunki zatrzymania i kontrole bezpieczeństwa
Reguły zatrzymania powinny być sprawdzane tuż przed wysyłką, nie tylko przy planowaniu. Dzięki temu, jeśli płatność została zarejestrowana 5 minut temu, system nie wyśle niezręcznej wiadomości.
Typowe warunki zatrzymania:
- Zarejestrowana płatność (kwota pokrywa saldo lub status zmieni się na Paid)
- Faktura zamknięta lub umorzona
- Status Disputed lub On hold (przekieruj do człowieka)
- Klient zrezygnował z e-mail/SMS
- Brak danych kontaktowych (brak e-mail/telefonu)
Prosty przykład: faktura ma 8 dni po terminie, system planuje SMS. W momencie wysyłki ponownie sprawdza saldo, widzi wpłatę, czyści kolejne kroki sekwencji i zapisuje „stopped: paid”, aby zespół mógł ufać zapisowi.
Kontrole i śledzenie, aby nic nie wymknęło się spod kontroli
Gdy przypomnienia zaczynają wychodzić, najszybszą drogą do utraty zaufania jest nie wiedzieć, co się wydarzyło i dlaczego. Każda faktura powinna mieć czytelną historię, a każde przypomnienie powinno być wytłumaczalne jednym rzutem oka.
Lekka ścieżka audytu zwykle wystarcza. Śledź zdarzenia zmieniające doświadczenie klienta, nie każdy drobiazg edycyjny. Dla każdej faktury miej oś czasu odpowiadającą na: co się zmieniło, kto to zrobił i co wysłano.
Zapisuj podstawy:
- Zmiany statusów (Open, In dispute, Promise to pay, Paid, Written off) z użytkownikiem i znacznikiem czasu
- Wysłane przypomnienia (kanał, nazwa szablonu, numer próby, wynik)
- Aktualizacje płatności (kwota, data, źródło i kto to potwierdził)
- Kluczowe edycje (kwota, data wymagalności, dane kontaktowe klienta)
- Akcje ręczne (wstrzymano przypomnienia, zatrzymano sekwencję, eskalowano do osoby)
Nieudane wysyłki potrzebują osobnej obsługi, inaczej będziesz próbować wysyłać w próżnię. Traktuj zwrócone e-maile i nieudane SMSy jako sygnał do naprawy danych kontaktowych, nie jako „próbuj w nieskończoność”. Oznacz próbę jako nieudaną, zapisz powód i stwórz jasny następny krok do weryfikacji.
Praktyczna polityka:
- Spróbuj ponownie raz po krótkim opóźnieniu (tylko dla tymczasowych błędów)
- Jeśli ponownie nieudane, wstrzymaj sekwencję i oznacz fakturę do weryfikacji
- Powiadom właściciela, aby zweryfikował e-mail/telefon
- Jeśli dane kontaktowe zostaną zaktualizowane, wznowienie zaczyna się od następnego kroku (nie od początku)
- Przy twardym odbiciu zatrzymaj przypomnienia e-mail i przejdź na inny kanał
Notatki to miejsce, gdzie żyje „prawda ludzka”. Dodaj szybkie, strukturalne wyniki (data obiecanego przelewu, próba telefonu, klient mówi, że faktura jest błędna, uzgodniona wpłata częściowa, szczegóły sporu). Zachowaj też wolny tekst, ale stawiaj na rozwijane listy, żeby później można było filtrować.
Ustaw uprawnienia wcześnie. Nie każdy powinien zmieniać kwoty czy daty wymagalności, a „zatrzymaj przypomnienia” musi być audytowalne. W AppMaster dobrze się to mapuje na role i Proces Biznesowy, który pozwala na wrażliwe edycje tylko zatwierdzonym rolom, podczas gdy przedstawiciele mogą dodawać notatki i oznaczać wyniki bez zmieniania pól finansowych.
Typowe błędy, które denerwują klientów (i jak ich unikać)
Nic nie niszczy dobrego wrażenia szybciej niż przypomnienie ignorujące to, co klient już zrobił. Większość skarg na automatyzację nie dotyczy samego przypomnienia, lecz złych danych lub niejasnych reguł.
Wysyłanie przypomnień do faktur już opłaconych
Dzieje się to zwykle, gdy aktualizacja statusu płatności opóźnia się, lub gdy „zapłacone” jest śledzone w jednym miejscu, a „otwarte” gdzie indziej. Napraw to, mając jedno pole źródła prawdy (często status faktury) i kontrolując wysyłkę po świeżej weryfikacji tuż przed wiadomością.
Jeśli używasz panelu wiekowania należności, traktuj aktualizację statusu jako część tego samego workflow co przypomnienie, a nie jako osobną czynność.
Za dużo przedziałów i etapów
Nadmierne rozbudowanie tworzy szum, a klienci czują się spamowani. 3–5 przedziałów wystarcza większości zespołów, a 2–3 etapy przypomnień zwykle pokrywają potrzeby. Jeśli potrzeba więcej, problemem często są niejasne treści wiadomości lub niejasna odpowiedzialność, a nie brak kolejnego kroku.
Brak jasnego właściciela
Gdy nikt nie jest właścicielem faktury, każdy zakłada, że ktoś inny się tym zajmie. Prosta reguła przypisania (wg klienta, terytorium lub twórcy faktury) zapobiega „duchowym” fakturom leżącym bez reakcji.
Praktyczne poprawki zapobiegające reklamacji
- Sprawdź status faktury tuż przed wysyłką i zatrzymaj sekwencje natychmiast po zarejestrowaniu płatności.
- Utrzymuj proste przedziały (np. 1–7, 8–14, 15–30, 30+) i ogranicz wiadomości do 2–3 etapów.
- Wymagaj właściciela dla każdej faktury, zanim wejdzie do sekwencji przypomnień.
- Zdefiniuj, co znaczy „wstrzymanie” dla sporów, kredytów i płatności częściowych.
Spory, kredyty i płatności częściowe: ustal regułę jasno
Płatności częściowe to miejsce, gdzie automatyzacja najczęściej zawodzi. Zdecyduj, czy przypomnienia mają dotyczyć pozostałego salda (z odpowiednią treścią), czy wstrzymać się do potwierdzenia przez człowieka.
W przypadku sporów użyj jasnego statusu, np. „On Hold - Dispute”, aby przypomnienia zatrzymały się automatycznie.
W AppMaster takie reguły najłatwiej wymusić, gdy status, saldo i powody blokady są polami, które sprawdzasz w Procesie Biznesowym tuż przed wysłaniem e-maili czy SMS.
Szybka lista kontrolna przed włączeniem przypomnień
Zanim włączysz zautomatyzowane przypomnienia e-mail i SMS, przeprowadź krótki suchy przebieg na realistycznych danych. Małe ustawienie może zmienić pomocne przypomnienie w mylącą wiadomość, a w najgorszym wypadku — wysyłkę do niewłaściwej osoby.
Upewnij się, że każda otwarta faktura może być obsłużona. Jeśli faktura nie ma daty wymagalności, sekwencja odpali się w złym momencie. Jeśli nie ma właściciela, będzie pływać bez odpowiedzialności.
Użyj tej listy jako bramki finalnej:
- Każda otwarta faktura ma datę wymagalności i właściciela. Jeśli brakuje któregoś z nich, blokuj przypomnienia, aż zostanie naprawione.
- Suma wiekowa pasuje do sum księgowych (zgodnie z ustaloną regułą). Ustal sposób liczenia płatności częściowych, kredytów i sporów, a potem zwaliduj na znanym okresie.
- Przynajmniej jeden warunek zatrzymania jest przetestowany i zweryfikowany. „Paid” jest oczywiste, ale przetestuj też „invoice canceled”, „written off” i „sent to collections”.
- Testowa płatność anuluje zaplanowane przypomnienia. Stwórz przykładową fakturę, zaplanuj przypomnienie, zarejestruj płatność i potwierdź, że nie wychodzą kolejne wiadomości.
- Zasady opt-out i preferowane kanały są respektowane. Jeśli klient woli SMS, nie wysyłaj mu e-maila. Jeśli zrezygnował, przerwij wszystkie nieistotne przypomnienia natychmiast.
Wykonaj jeden kontrolowany test z kilkoma fakturami przed pełnym wdrożeniem. Na przykład: stwórz trzy faktury — na dziś, 7 dni po terminie i 21 dni po terminie. Najpierw wysyłaj przypomnienia tylko do testowych kontaktów wewnętrznych, zweryfikuj treść i czas, a potem przełącz na rzeczywistych klientów.
Jeśli budujesz to w AppMaster, trzymaj kontrole blisko workflow: waliduj wymagane pola przy tworzeniu faktury, a w Procesie Biznesowym spraw, by „payment recorded” aktualizował status faktury i anulował wszelkie zaplanowane e-maile i SMSy.
Przykład: mały zespół ściągający płatności bez ciągłego poganiania
Mała firma usługowa ma jedną właścicielkę finansów, Mię, i lidera sprzedaży Jordana. Używają panelu wiekowania należności, żeby widzieć, co jest należne dziś, bez przeglądania arkuszy.
Jeden klient, Northwind Dental, ma trzy otwarte faktury:
- Faktura #1021 na 1 200 USD — 12 dni po terminie (przedział 1–30)
- Faktura #1033 na 800 USD — 37 dni po terminie (przedział 31–60)
- Faktura #1040 na 450 USD — jeszcze nie wymagalna (Current)
Mia zaczyna każdy dzień od widoku swojej kolejki. Jest przefiltrowana do przypisanych jej kont i posortowana według priorytetu, więc nie traci czasu na zgadywanie.
Jej rutyna jest prosta:
- Wszystko w 31–60 dostaje najpierw osobny e-mail
- Każdą fakturę z obiecaną datą płatności się weryfikuje przed dalszymi przypomnieniami
- Klienci o dużych saldach otrzymują zadanie telefoniczne, nie tylko wiadomość
- Konta z ostatnimi sporami są wstrzymywane i kierowane do odpowiedniego kolegi
Dla Northwind Dental faktura 37-dniowa uruchamia dziś krok sekwencji. O 9:00 system planuje e-mail odnoszący się do numeru faktury, kwoty i z jasnym następnym krokiem (odpowiedz z datą płatności lub zapłać teraz). Jeśli po dwóch dniach brak reakcji, planuje SMS. Nowsza faktura, 12-dniowa, jest na łagodniejszym torze, z mniejszą liczbą przypomnień.
O 11:18 Northwind płaci fakturę #1033. W momencie zarejestrowania płatności automatyzacja anuluje przyszłe przypomnienia powiązane z tą fakturą. Konto nie otrzyma SMSa, który wyszedłby jutro. Mia widzi zmianę statusu w widoku szczegółów klienta, wraz z notatką na osi czasu, że sekwencja zatrzymała się z powodu płatności.
Najlepsze jest to, że Mia nie musi pamiętać reguł. Dashboard pokazuje, co zostało do zrobienia, a workflow zajmuje się tempem.
Bezpieczny plan wdrożenia jest przewidywalny:
- Pilotaż z 10–20 klientami w różnych przedziałach
- Cotygodniowa analiza odpowiedzi, sporów i rezygnacji, i dopracowanie treści
- Dodaj kolejny krok sekwencji tylko po uzyskaniu czystych wyników
- Rozszerz na całą listę AR, gdy logika zatrzymania po płatności zostanie potwierdzona
Możesz zbudować to bez kodu w AppMaster: modeluj faktury i płatności w Data Designerze, twórz ekrany dashboardu w UI builderach, definiuj reguły przypomnień i zatrzymania w Business Process Editor i wysyłaj wiadomości przez wbudowane integracje messagingowe.
FAQ
Zacznij od prostego panelu wiekowania należności, gdy potrzebujesz codziennego widoku przeterminowanych pozycji i niezawodnego procesu przypomnień. Jest najbardziej przydatny, gdy przypomnienia są dziś ręczne, niespójne lub zależą od jednej osoby pamiętającej o kontaktach z klientami.
Użyj minimalnych pól, które mówią, co jest należne, komu i kiedy: ID/ numer faktury, ID klienta, saldo otwarte, data wymagalności i status. Dodaj właściciela, datę ostatniego przypomnienia, planowane następne przypomnienie i krótki kod powodu dopiero po ustabilizowaniu podstaw.
Domyślnie wiekowanie według daty wymagalności, bo jest zgodne z warunkami płatności i sprawiedliwe wobec klientów. Użyj daty wystawienia faktury tylko gdy daty wymagalności brakują lub są niewiarygodne — i zastosuj tę regułę wszędzie (dashboard, przypomnienia, raporty).
Zacznij od klasycznych przedziałów: Current, 1–30, 31–60, 61–90 i 90+. Jeśli potrzebujesz szybszego działania na początku, podziel pierwszy miesiąc na mniejsze zakresy, ale trzymaj się kilku przedziałów, aby proces był prosty do wyjaśnienia i obsługi.
Śledź płatności i kredyty w oddzielnej tabeli transakcji, a na rekordzie faktury przechowuj wyliczone saldo otwarte. Oznacz fakturę jako „Partially paid” gdy wpłata częściowa nastąpi — przypomnienia mogą wtedy odnosić się do pozostałej kwoty bez modyfikowania historii.
Uczyń jedno pole źródłem prawdy, zwykle status faktury plus obliczone saldo. Ogranicz kto może oznaczać fakturę jako Paid i wymagaj zapisanej kwoty oraz daty, aby przypomnienia zatrzymywały się z właściwego powodu i uniknąć „już zapłacono”.
Planuj przypomnienia względem daty wymagalności i bieżącego przedziału wiekowania, a nie „co X dni”. Prosty wzór: łagodny przypomnik przed lub przy terminie, twardsze przypomnienie wkrótce po terminie, potem tygodniowe kontakty aż do wyraźnego momentu, kiedy przechodzisz do ręcznej obsługi.
Sprawdzaj warunki zatrzymania tuż przed wysyłką, nie tylko przy planowaniu. Jeśli faktura jest zapłacona, zamknięta, umorzona, w sporze, wstrzymana, klient zrezygnował z kontaktów lub brakuje danych kontaktowych — anuluj wysyłkę i zapisz powód, aby zespół ufał systemowi.
Loguj zdarzenia wpływające na doświadczenie klienta: zmiany statusu, aktualizacje płatności, wysłane przypomnienia (kanał, szablon, rezultat) oraz kluczowe edycje jak data wymagalności i kwota. To daje przejrzystą oś czasu bez nadmiaru danych.
Przeprowadź kontrolowany dry run z realistycznymi scenariuszami: faktury nieprzeterminowane, właśnie przeterminowane, 2–4 tygodnie przeterminowane, plus przynajmniej jeden spór i jedna wpłata częściowa. Sprawdź, że testowa płatność anuluje zaplanowane przypomnienia, wymagane pola są wymuszane, a reguły opt-out i preferencji kanałów są respektowane, zanim napiszesz do prawdziwych klientów.


